'n Glimlach glimt soms harder dan dat ie lacht.

Zij wou een poëet Zo een die weet dat er een wassen druppel van Icarus’ vleugels gleed.

 Niet door de zon maar door de hitte die door zijn liefdessmart uit zijn ontvlogen hart niet meer weg kon.

 Ik lees enkel de achterkant van Cornflakesdozen. Met brokken chocola, een honinggejas of met echte vruchten,

soms abrikozen.

Ik had ervoor willen sterven een zeemgezoet vel te hebben. Zij wou passie. Passie, gulzig, schrokkend, lichterlaam tastend in haar duister met of zonder lichaam.

Het oog op perfectie zou uitmonden in die saaiheid van vlees en bloed en je doen hunkeren naar honingvellen tot het kwijl uit haar monding trad (glimmend met een laagje zoet).

Zij wou glimmen.

Ik enkel lachen.