uw vingers zijn koud, uw woorden kouder. Ik wil u verstoppen tussen de mijne, en u koesteren tot niemand u nog vinden kan of wil. Ge zijt van mij, mij, mij - tot de zon opkomt en ge de deur achter u dicht slaat. Steeds harder, en sneller. En ik hou tevergeefs een plaatsje vrij voor u in mijn bed, in mijn hoofd en in mijn hart. Kom u dan toch verwarmen aan mij, ik loop verloren zonder u. Zonder u, altijd zonder u. 

Maar ge tekent ne nieuwe wereld op mijn lijf, en uw lippen zijn zachter dan de dingen die ge denkt. Ik wil dichter, altijd dichter. Ik wil lichter, meer en u. En de wiet maakt alles liever, en uw armen zijn zo veilig en op de achtergrond wordt er gezongen over dingen die ik ni ken, laat staan begrijp. Neem mij mee, hoger dan ge vliegen, vallen kunt.